Recensie
Deze recensie is op vrijdag 10 september 2010 toegevoegd door marcelvanbruggen
- Geluidskwaliteit
- Kwaliteit lichtshow
-
- Sfeer in de zaal
-
- Repertoire
-
- Contact met publiek
-
- Kwaliteit muzikanten
- Kwaliteit zang
-
Beschrijving
Hoewel zanger Cees Bergman al 25 jaar in Leimuiden woont, wisten weinig dorpsgenoten wat ie doet en deed. Wat ie kan is nu wel duidelijk, Cees kan niet meer ongemerkt op de fiets naar de bakker. Van Beukenstein tradt op in cafe keijzer, dat goed gevuld was. Met 3 sets van 3 kwartier bouwde men op tot een climax. De echte liefhebbers van de jaren zeventig rock konden ieder nummer plaatsen, voor de wat minder bekenden met het genre waren er toch voldoende aanknopingspunten qua herkenbaarheid. Geluidsniveau was top, maar in ieder hoek van de zaal zat ook wel een geluidsman (ik telde er zeker drie). In de zaal kon je ook nog met elkaar praten, maar je had toch het gevoel dat je bij een rockconcert was. Leimuiden komt altijd laat op gang, volgens velen had de band nog uren door mogen spelen. Nogmaals, er werd opgebouwd naar een climax, waarbij in de laatste set de zaal grotendeels los ging. Hoogtepunten van de avond waren in mijn ogen het harde "burn", verder "Tommy" van The Who, "Easy living" van Uriah Heep, maar het absolute hoogtepunt was "child in time". Als je je ogen dicht deed, waande je je bij een concert van Deep Purple in hun topjaren, kippenvel. Iedere noot herkende je van het origineel, waarbij zanger Bergman ook alle toonhoogtes haalde.
Ook de andere 5 muzikanten zijn top, maar daarnaast ook heel gewoon. Maken tussendoor en na afloop gewoon een praatje in de zaal met de fans. Al met al een zeer geslaagde avond, volgend jaar gaan we zeker weer proberen in het najaar Van Beukenstein naar Leimuiden te lokken.
Reacties
Er zijn geen berichten bij dit item